Babam bana hep herkese ama herkese hep yardım etmemi öğretti. İnsanlara, hayvanlara, ağaçlara, çiçeklere, bitkilere yani canlı-cansız her şeye. İçimde her zaman insanlara yardım etme ve sevme duygusu olursa, çok mutlu bir insan olacağımı söyledi.
Ben de bu yazıyı görünce yardımcı olmak istedim arkadaşıma ama neden burdaki abi ve ablalarım bir şey yazmamış buraya. Yoksa sizler iyi ve mutlu bir insan olmak istemiyor musunuz? Sadece burada bi tek Oğuzhan abim mi iyi ve mutlu insan olmak istiyor?
